Moederskind

1 oktober werd mijn moeder 65 jaar jong, deze is dus voor haar

Moederskind

Ze noemde me

moederskind

als ik me verstopte

achter je lang geruite rokken

als ik

tranen stortend

tegen je warme boezem kroop

als mijn overvolle ogen

de wereld niet meer konden volgen

leidde je me

langs de hongerige horde

die je bevocht

omdat ze dachten

dat ze beter dan jij

wisten

wie ik was

en ben

vrijgevochten

eeuwig kind

nog steeds beschermd

door jouw warme armen

Zuiver

Zuiver

alsjeblieft

geen felle lampen

gun me

luttele lange seconden

lui licht

en ik ben weg

in schemer schermen

met naakte waarheden

verdrinken in heilige tranen

vechten met gewetensvragen

zeulen met met mijn ziel

ik speel

open kaart

Marco van der Bij

Marco

Muziek

Stilte infiltreert

als schimmig gif

in grimmige holtes

de bodem nu wel

zo'n beetje bereikt

halfvol

halfleeg

in principe gelijk

antwoorden

op niet gestelde vragen

veroorzaken onvoorstelbare zwarte gaten

overstromen haast onoverkomelijk

in de vrijgekomen ruimtes

galmen nieuwe zangklanken

de leegte eist muziek

Marco van der Bij, juli 2013

lachen

Lachen

Het duizelt en suist

schijnbaar met speels gemak

in sneltreinvaart manoeuvreren

probleemloos schakelen

op plenty plaatsen tegelijk

automatismen vervalsen

sociale vaardigheden
het mens zijn

eerst beslopen

dan vermoord

pas als de wereld

schokkend en stotterend

tot stilstand komt

zie je

de betoverende beweging

van lichtroze lippen

ze lacht

Marco van der Bij, 10-08-2013

vechtvlees

Vechtvlees

Is dit dan
echt de allerlaatste
oneindige blik die ik van je vang?

de speelse schaterlach
lijkt al eeuwen geleden

verboden vruchten

vroeger allemaal geplukt

kilo's vet en vechtvlees

weggevreten
potjes levenslust

al lang over de datum

wat rest zijn rare blauwroze pillen
en een beker boordevol
geleiachtig gif

straks ga ik weer naar huis

en vind jij je vrijheid
bij je vader

Marco van der Bij, 30-07-2013

Ziener

Ziener

Kleurklanken

vloeien in elkaar

schreeuwende tonen trekken

je hard bij de hand

voeren je terug naar eeuwen

van kastelen

waar zieners

ongehoord

van kantelen werden gegooid

ketters werden kermend gekerkerd

heksen vloekend verbrand

totdat de aarde besloot

zich huilend in duister te verschuilen

op het podium

vecht een heldere harp

harmonieus het licht terug

langzaam trillen

lang gesloten ogen open

en nu maar hopen

dat uitgesproken woorden

de gevoelige snaren

niet zullen breken

Marco van der Bij, 30-6-2013

Vandaag studeert Yvonne van der Bij samen met haar collega's af aan het Essence College in Bodegraven. Ben super trots op haar, dit gedicht is voor jou 'von

Herkennen

Ik heb je
soms zwaar bevochten
zag zulke zachte
helgroene ogen
eerst nog schoorvoetend
over grenzen scannend
struikelend over fluisterende woorden
die diep wortelend
weigerden boven te komen

vrijheid ruikt razend
rood haar
lokt vragen uit
hoog bevlogen bomen
plant plotseling bossen vol dromen
op plaatsen
die je eerder
niet had herkend

ik ben daar
al zo vaak weggerend
stribbel niet
meer tegen

Marco van der Bij, 13-6-2013