Tweede druk

Eindelijk is de tweede druk van het "Ilse" boekje er.

Ben supertrots en dankbaar dat ik mijn drie meiden nog heb!

http://www.iturl.nl/snjlF

Lege blik

Lege blik

De lege blik

stuwt het vocht naar boven

duwt de warme traan

op zijn weg

over het stugge gezicht

op de ronde wang

trekt uitgelopen maskara sporen

van haar ziel

naar de trillende lip

het verborgen verdriet

in een lichtflits belicht

in één veeg weggevaagd

met de palm van haar hand

ze lacht

ze staat op

ze moet weer verder

Cagliari

Cagliari

de dikke auto
raast gehaast
door smalle straten
de bestuurder kijkt bedrukt

asfalt gaat over
in ronde wijze keien

's nachts verlaten

soms getuige van zaken
die het daglicht niet verdragen

overdag geprikkeld door de zon
en mooie jonge dames
in korte rokjes

ze spreken niet

ze preken niet

Ik observeer alles vanaf mijn terras

links een  glas frisse witte wijn

rechts de smeulende resten van mijn sigaar

denkend over hoe het was
fantaserend over hoe het zal worden
ik heb de tijd
ik kom terug

zonder titel

Niet gedacht dat ik ooit nog een liefdesliedje zou schrijven, wel met mijn eigen "botte" ritmes en zo, maar toch. Is nog vers en heeft ook nog geen titel. Dat komt vast nog wel.

Ik ben tot mijn tanden toe gewapend

ik maak onderweg van alles stuk

je fluistert zacht

brengt me weer tot rust

refrein

je praat met je ogen

je stuurt met je stem

wijst met je lippen

je praat met je ogen

je stuurt met je stem

wijst met je lippen

kus met je mond

kus met je mond

Je hand land stiekem op mijn schouder

Je trekt me ongemerkt terug

ik sta in brand

totdat jij me blust

refrein

ik zeg je dat ik nooit echt nadenk

jij kiest je route heel bewust

je staat nooit stil

ik volg je onbewust

refrein

Dikke mist

Bij het krieken van de dag

ontwaken ook de dwazen

onmacht maakt ze razend

ze tonen valse kracht

ademen dikke mist

Bij het vallen van de nacht

volgen makke schapen

makkelijk zwart te maken

schuldig zonder dat ze spraken

het onheil aangericht

Maar ik ga niet overstag

mijn mening klettert van de daken

ik wil hersenen horen kraken

schijnwerelden verjagen

zodat iedereen zijn waarheid vind

Even niets

Even niets

Even niets

trillende handen

de pen schokkend gestopt

wangen nat

van grote schreeuwende koppen

over klein lichamen

verkocht als slaaf

verhuurd als hoer

levend doodgezwegen

doofpotten stromen over

vormen rivieren

van valse waarheden

druppels op het droge papier

laten de inkt

toch weer vloeien

Marco van der Bij 18-04-2012

betovert

Betovert

Uit de mist

groot

grijs

het huilend hart

slaat over

fouten gewist

spijt gedood

wijs

even gewacht

de reis onderbroken

te vaak betwist

bloot

klein

ziel zo zuiver zacht

lijkt langzaam aan te doven

tot zij er is

lippen rood

het bewijs

zijn toekomst lacht

alsof ze hem betovert