Google+ Followers

zondag 29 maart 2015

Friesland

Voor mij opa Riemer
Friesland

In absolute windstilte
kwamen we aan
het dunne haar boven
de grote oren
en  woest witte bakkebaarden
stond alle kanten op

met grote kolenschoppen
duwde hij zichzelf van de bedrand
strompelde naar de wankelstoel
stommelde wat over kaas keren
en de dakpannenfabriek

onderweg rustten
de vergeelde vingers kort
op mijn schouders
schuurde de stoppelbaard vluchtig
over mijn kruin
hij keek, knikte
slurpte wat lauwe koffie
het meeste vanaf een schoteltje

de raspende tabakstem
maakte flauwe grapjes
mijn broers lachten hees
ik besloot
om als oudste niet te huilen

vlak voor de storm
vertrokken we
huiswaarts
en konden nooit meer
terug


Marco van der Bij, 27-03-2015

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Geef je reactie....